Alfabet Braille’a to system wytłoczonych symboli używanych przez osoby niewidome do czytania i pisania. Składa się on z kombinacji wielu liter alfabetu łacińskiego, w tym liter zmodyfikowanych w celu zwiększenia ich wartości dotykowej. Alfabet Braille’a rozrósł się z pierwotnych 26 do 30 liter, odzwierciedlając wzrost wskaźników alfabetyzacji oraz potrzebę wizualnych wskazówek w zastosowaniach niewizualnych (takich jak muzyka).
Język Braille’a został wynaleziony w 1821 roku przez Louisa Braille’a, niewidomego francuskiego pedagoga, który chciał stworzyć łatwą metodę nauczania języka francuskiego dzieci niedowidzących. Pierwsza książka w języku Braille’a została wydana w 1829 roku w Paryżu i nosiła tytuł Method for Writing Words, Music and Plain Songs by Means of Dots. Nazwa pisma Braille’a pochodzi od nazwiska jego twórcy, ale w niektórych językach, takich jak niemiecki czy holenderski, nazywa się je również „brailler”.
Dzisiaj niewidomi mogą korzystać z szeregu udogodnień. Istnieją na przykład wypukłe obrazki przeznaczone specjalnie dla niewidomych. Możesz je zobaczyć na stronie http://sklep.altix.pl/pl/grafiki-na-papierze-peczniejacym. Istnieją również specjalne odświeżane monitory brajlowskie, czytniki elektroniczne i oprogramowanie, które mogą czytać tekst na głos. Ponadto wiele popularnych książek i czasopism jest dostępnych bezpłatnie w brajlu.
